29 december 2007

Pannenkoeken, poffertjes en 2 kerstzegels

Vanavond hebben we ons diner "op de boerderie" genuttigd. (Bedankt pap en mam, voor de pannenkoeken en de poffertjes). Voor degenen die zich afvragen, wat die 2 kerstzegels er dan bij doen... Die zegels heb ik gebruikt voor de enige 2 kerstkaarten die ik dit jaar verstuurd heb. En ik heb geen excuus waarom de rest van de familie en vrienden nog niets leuks in de brievenbus heeft ontvangen. Heb er gewoonweg geen tijd voor gemaakt. 

Wanneer je dit bericht leest, hopelijk heb je hele fijne kerstdagen gehad. Staat de champagne al klaar voor oud en nieuw? Ik vertrek morgen met Kees, Meike en Quinty richting Deventer. Maandag volgt Martijn (per trein) en wij vieren daar, oud en nieuw. We hebben heel wat ouds af te sluiten.

21 december 2007

Hoe een koe een haas vangt?

Heel simpel hoor, de koe gaat helemaal plat op het gras liggen (zie foto, met dank aan Peter J. Visser), wacht tot een haas langs komt en pakt hem dan snel.
Andere bekende variant is, de koe gaat achter een grassprietje zitten en doet het geluid van een wortel na.

5 december 2007

Hij gaat, hij gaat, de lieve goede Sint....

Oh wat ben ik blij, het is allemaal weer voorbij.... 
Hoe leuk het ook was hoor vandaag. 
Op school zijn 2 verliefde pieten getrouwd, nadat ze waren aangekomen in een koets. 

Een ochtendvullend programma met natuurlijk warme chocomelk en een taaipop. Vanavond nog een mini Sint feestje thuis. Terwijl Martijn en ik stonden te overleggen, hoe we het zouden aanpakken qua cadeaus, deed Quinty de voordeur open. 

Ze had het erover dat er waarschijnlijk al foppieten langs waren gekomen. En waarempel, daar lag een witte zak (lees kussensloop) met heel veel pakjes. Na haar enthousiaste, wow, vet, cool en wat goed dat Sint "de roze" heeft uitgekozen, ging ze heerlijk spelen met haar nieuwe Playmobil setje. 

Ondertussen zaten wij "uitgekakt" van de vele suikerrijke versnaperingen aan tafel. Ondertussen is de uitgekaktheid uitgebreid naar de voor ons overbekende huissetjes. En gaan we heerlijk hangen op de bank. Ugly Betty kijken, op video.

26 november 2007

Cowgirl en -boy

In navolging van haar vader, die wilde vroeger cowboy worden, wil Quinty, glitter cowgirl worden. Fijn hoor, als je vijf bent en alles kan. Lekker in je legging met sokken doorzichtig balletrokje en crocs (helaas geen foto) mee op boodschap. 

Waar komt het punt dat we (lees de meeste mensen) ons gaan schamen voor wat we dragen, wanneer datgene niet overeenstemt met wat normaal gevonden wordt. Yihaaa... Rockin Chrissy... in plaats van Billy.

25 november 2007

Prettige innerlijke kerstdagen

Ik weet het, het is nog wat vroeg. 
De lieve Sint komt officieel nog. Maar ik las een artikel in het blad Ode. 

Wist je dat het in Massachusetts tussen 1659 en 1681 verboden was om kerstmis te vieren? Zit wat in hoor, ik zie een heleboel voordelen haha. 

Gelukkig hebben wij weinig tradities, alleen gezellig kaarten, volvreten en uitbuiken, dus ondervind ik persoonlijk nauwelijks stress... 

Maargoed, om terug te komen op de innerlijk kerstdagen. 
Het zijn de 12 dagen van Kerstmis. Ik ben er wel voor om daar een nieuwe traditie van te maken. Waarin we elke avond van 25 december tot 6 januari een paar minuten mediteren. Hieronder volgt voor elke avond een thema.
Een thema dat ons volgens de schrijver van het artikele in de Ode, ons kan helpen een gewijde dimensie in het leven te ontdekken.

25 dec Ontvankelijkheid
26 dec Vrijgevigheid
27 dec Bescheidenheid
28 dec Edelheid
29 dec Stevigheid
30 dec Vloeibaarheid
31 dec Helderheid
1 jan Reflectievermogen
2 jan Gelijkmoedigheid
3 jan Vruchtbaarheid
4 jan Scherpzinnigheid
5 jan Eenheid

15 november 2007

De Marbella is weer klaar

Mijn lieve groene Seat is weer klaar. Vandaag belde Harm (van garage Nienhuis Audi Occasions in Midwolde, einde sluikreclame :)). De nieuwe tank zat eronder en de APK was verder prima gegaan. Dus in de auto met Martijn en Quinty, op weg... Starten moest even met startkabels, 2 weken had ie stilgestaan, maar daarna liep de auto weer moeiteloos. Achterin de kofferbak ligt de tank die ik in Vaassen via Marktplaats had aangeschaft. Gelukkig was het een erg schappelijk verkoper, hij heeft het bedrag al weer overgemaakt en hij krijgt binnenkort de tank terug.

4 november 2007

Een dagje uit met de stichting.














Gesponsord door @home, mochten we met 29.997 andere internetgebruikers, voor het luttele bedrag van 3 euro per persoon een dagje naar Walibi.
Met een auto vol etenswaren, waaronder kruidnootjes, gevulde koeken, mueslirepen, broodjes, pakjes chocomelk en natuurlijk een thermoskan voor een thermootje gingen we op weg met ons drie. Na een kleine omleiding, kwamen we na bijna 2 uur in de auto te hebben gezeten, aan op de plek van bestemming. Op een supervolle parkeerplaats. Een wandeling richting park, verergerde de druk op de blaas, dus gauw op zoek naar een toilet.
Binnengekomen diende zich de eerste regen aan, gelukkig was het motregen (wie heeft dat woord bedacht, want er komen echt geen motten uit de hemel). Even geschuild in het Walibi imperium, waar je wel erg van kangaroes moet houden.

Door naar de attracties. Het begon met een draaimolen. Lekker rustig opwarmen. Toen door naar Walibiland, waar we bijna struikelden over de buggies. Met een K3 muziekje op de achtergrond, in de gekleurde vliegtuigjes (ik had mijn benen in het bakje gevouwen en mocht ook meevliegen). Daarna door naar een soort van mini theekopjes. Vervolgens in "de bus", die gelukkig niet over de kop ging en waar onze buiken toch wel erg van gingen kriebelen.

Toen door naar het echte werk, het reuzenrad. Man o meter wat hoog. En het ging ook nog regenen bovenin. Ik durfde me amper te bewegen. Quinty vond het prachtig. De "grote theekoppen" ook, bijna haar tanden eruit, wat ging dat hard. We hadden bij de kassa 9 Kix gekregen, een soort van Walibi euro's. Martijn had de zijne verwisseld voor een wafel met poedersuiker en Quinty had een zak zoete popcorn. De corpulente medemensen wisten er in het park ook wel raad mee. Wat een gevreet zeg. En wij deden lekker mee hoor.

Bewondering heb ik voor de medewerkers van het park, wat een saai werk, kinderen/mensen in de attractie, controleren van riempjes en deurtjes, 1 of 2 rondjes draaien, kinderen/mensen er weer uit en door naar de volgende kudde die staat te wachten. Geestdodend lijkt het me.

Na nog een ritje in de bus. Gingen we richting uitgang. Op weg naar Vaassen. Voor een benzinetank voor de Marbella.