10 februari 2010

Papier hier

Toen ik nog een zakenvrouw was (vrouw met zaak) had ik een tijdschriftenabonnement via de Leestafel. Elke maand 20 knisperend, nieuwe (nouja, maand oud, maar nog in verpakking) tijdschriften. Door onszelf geselecteerd, onder andere Quest, Linda, Objekt, Happinez, Elle (wonen, eten en de gewone), Jan, Miljonair en nog meer van dat boomonvriendelijk glossy spul. Heerlijk. Maargoed. Onder de salontafel liggen 3 stapels, in de kast 6 (driedubbele) stapels, onder het bureautje in de kamer 3 stapels, in de tijdschriftenhouder bovenop datzelfde bureau ook een stuk of 20. Inloopkast (zeg gerust sta stil kast, valt niet veel meer in te lopen, zo vol) heeft bakken vol, bovenin en dan liggen er nog wat stapels in ons buitenverblijf.
Toen ik laatst gebeld werd door een verkoopdame, om te vragen waarom ik had opgezegd.... heb ik een verkorte versie van bovenstaande aan haar verteld. Plus dat ik geen zakenvrouw meer was. Of ze me wel in het bestand mocht houden voor een leuke toekomstige aanbieding? Maar natuurlijk. Nou, die kreeg ik vorige week. Erg aantrekkelijk. 3 maanden gratis of een kindersupplement (in tijdschriften dan) erbij. Ik was al bijna weer aan't aanstrepen welke bladen het moesten worden. Maargoed, realistisch gezien kan ik de komende jaren vooruit met tijdschriften. Tenzij.... ik heel veel onderzetters ga weven. Zoals het prachtige voorbeeld in de blog hier. En ik vind ze echt mooi hoor. Wellicht binnenkort een onderzetvouwochtendje hier bij mij thuis met een paar creatievelingen. Heb ik daarna een goed excuus namelijk voor een nieuw abonnement.

Geen opmerkingen: