28 februari 2011

Gelukkig heb ik de foto's nog.

De bloemen staan op de vaas. De cadeautjes liggen op tafel. Het mooie gedicht en de vele kaarten gaan in het plakboek. De mailbox is volledig geleegd. Documenten zijn verwijderd. Kastje uitgeruimd. Afwezigheidsmelder aangezet. Vele collega's de handen geschud, gezoend en lieve woorden gehoord. Pasje ingeleverd.
Tassen vol mappen en andere papieren mee naar huis.
Computer voor de laatste keer uitgezet.

Ik ga verder op mijn uitgestippelde pad.

Het versimpelen van mijn leven, door minder uren te gaan werken en meer tijd voor onze dochter te hebben. Het vergroten van mijn actieve en passieve inkomen door meer tijd aan eigen zaken te besteden. Meer sparen. Het leren investeren. De tekening dient als voorbeeld :) Al lijken me 6 maanden per jaar op een tropisch eiland wel fijn.

Hoe eng ik de onzekerheid nu ook vind. Ik verheug me op de foto's.
En het filmpje. Ik zag in de "preview" al hoe vreselijk degelijk mijn lange haar in wording is. Haha. Dus ik denk dat daar binnenkort de schaar in gaat.

Gelukkig heb ik andere gebieden meer doorzettingsvermogen.

Dag lieve collega's. Ik zal jullie missen.
Bookmark and Share

1 opmerking:

Akelein zei

Dag oude baan; hallo nieuwe baan...
Elk einde is een nieuw begin...
Heeel veel succes in je nieuwe baan en dit is weer een stap op weg naar je doel!
Zet em op! Je kunt het!